https://ayateghamzeh.ir RSS feeds for شعر فارسی آیات غمزه 60 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/3601/آب-تان-نبود-نان-تان-نبود-انقلاب-تان-دگر-چه-بود#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=3601 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=3601&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/3601/آب-تان-نبود-نان-تان-نبود-انقلاب-تان-دگر-چه-بود <p>این بهار بهمنی، برای عاشقان خجسته باد<br /> انفجار نور و روشنی، برای عاشقان خجسته باد<br /> آی بازماندگان نسل اولین عشق<br /> آی نسل دومین و سومین و نسل چندمین...<br /> این درخت سیب را<br /> این پدیده غریب را، درست بنگرید<br /> این درخت یعنی انقلاب درد<br /> یعنی اجتماع داغ، یعنی اعتلای عشق<br /> یعنی انفجار نور و روشنی بهار بهمنی<br /> یعنی انقراض فقر، انهدام بی عدالتی<br /> باد چنگ اگر زند به موی این درخت<br /> سیل اگر سفر کند به سوی این درخت<br /> دست باد بسته باد و پای سیل خسته باد<br /> آی وارثان آن حماسه ی بزرگ، آن درخشش عظیم<br /> آن شکوه ماندگار<br /> عشق های آتشین و موج های بی قرار و گریه های بی امان<br /> لرزش زمین و آسمان زیر گام های استوار عاشقان<br /> روزهای بی غبار<br /> روزگار کوچ هر پرنده ای که بوی عشق را شنید<br /> روزهای با شهادت آشنا شدن گریستن<br /> با چنین بهانه زیستن<br /> روزهای التماس نامه خواستن ز مادر و پدر، گریختن<br /> رضا شدن<br /> روزهای آفتابی جدا شدن، گریستن، رها شدن<br /> راهی قرارگاه کربلا شدن به راه عشق نازنین فدا شدن<br /> ماندگار باد بر کتاب ذهن روزگار<br /> برگ های زرنوشت سرنوشت ما<br /> پوپک خبرنگار من که این خطوط سرخ را به پَر نوشت<br /> بر درخت باور شما نشسته باد<br /> آی نسل چندمین درد<br /> این درخت نازنین سیب را<br /> وین پدیده ی غریب را<br /> کز تراکم امید و ازدحام میوه وجود خم شده است<br /> خوب بنگرید و باز بنگرید!<br /> بسته دیده اید و باز بنگرید!<br /> پیش تر به چشم نیم باز دیده اید<br /> چشم وا کنید و از دریچه ای تمام باز بنگرید<br /> این درخت سیب، وین پدیده ی غریب<br /> در زمین این زمان درخت روزی شماست<br /> این درخت آشیانه عدالت است<br /> هر یک از شما پرندگان نسلِ عشق را در آن<br /> جایگاه روشنی است<br /> نام هر یک از شما جوانه ها<br /> روی لاله برگ های آن نوشته است<br /> چشم و دست دشمنان این درخت بسته باد<br /> ای جوانه های شور و اشتیاق<br /> آی نسل دومین و سومین و چندمین، شما<br /> این درخت را<br /> در نهال کودکی ندیده اید<br /> این عروس لاله پوش وصل<br /> این بهار چارفصل<br /> این درخت سیب های لاله فام و این سخاوت تمام را<br /> در هلال کودکی ندیده اید<br /> این عدالت نهفت را که جفت نیست در زمین<br /> (هر که گفت غیر از این دروغ گفت<br /> فکر مفت کرد، حرف مفت گفت<br /> این گزاره بود در نهاد او:<br /> سنگ تا پرنده مفت، سیب مفت و خنده مفت<br /> هرگز این چنین مباد)<br /> آی وارثان آن حماسه بزرگ<br /> ای جوانه های فصل چندمین این بهار<br /> پای این درخت<br /> کز شکوفه های آتشین لبالب است<br /> خون نسل اولین عشق ریخته است<br /> نسل اولین عشق را<br /> پای این درخت<br /> سر بریده اند<br /> ریشه های این حریق سبز و رویش بلند<br /> تا به شرق شور و غرب دور، از شمال تا جنوب<br /> تا بعید و ناپدید، یک نفس دویده است<br /> سیب های این درخت را شمرده ای<br /> سهم هر کسی<br /> بر لب پیاله برگ های آن نوشته است<br /> سهم هر کسی از این درخت کم شود<br /> عدل صید هر شکم شود<br /> دزد را شکار می کنیم<br /> دیو یا فرشته است، در قرارگاه عاشقان<br /> زنگ سار و ننگ سار می کنیم<br /> سیب سار و سنگ سار می کنیم<br /> عدل پهلوان ز دام مکر جسته باد و رسته باد<br /> آی نسل چندمین<br /> نسل اولین تان کجاست<br /> من ز نسل اولین نشانه ام<br /> یادگار عاشقانه ام<br /> از کتاب عاشقانه ها<br /> وز حکایت غریب ناله های عاشقان<br /> یک ترانه ام<br /> داستان نسل اولین عشق را بشنوید از زبان من<br /> نسل اولین نهال این درخت سیب را<br /> در غروب بهمنی سیاه<br /> در طلوع بهمنی سپید<br /> بهمنی بزرگ<br /> در میان برف کاشتند<br /> تاج و ماج و تخت و پخت و شاه و چاه<br /> زیر بهمن خروش اولین عشق ماند<br /> دفن شد<br /> آب شد<br /> زیر خاک رفت<br /> خون عاشقان اولین<br /> طلسم این سه اسم را شکست: تخت و تاج و شاه<br /> آی نسل سرفراز بشنوید<br /> گرچه پیش تر شنیده اید یا که خوانده اید<br /> باز بشنوید، بشنوید آن چنان که حالتان خطر کند<br /> پوپک خیالتان به آن زمان سفر کند<br /> تا که بنگرید عاشقان در آن زمان<br /> کار کوچکی نکرده اند<br /> باری این نهال سیب را<br /> وین پدیده ی غریب را<br /> مردی از سلاله پیمبران<br /> از تبارآخرین رسول، آن بزرگ ماندگار<br /> از بهشت کربلا به این زمین و سرزمین داغدار<br /> کوچ داده است<br /> ای فدای راه او که سوی کربلاست<br /> جان زائران و سائرانِ دل شکسته باد<br /> آی عاشقان<br /> من برای پاگرفت این درخت<br /> کار درخوری نکرده ام<br /> سهم من از این درخت اندک است<br /> یعنی انتظار من کم است<br /> سهم کوچکی برای من افاقه می کند<br /> دفع فقر و فاقه می کند<br /> معده منِ شکسته دل، حجیم نیست<br /> کوچک است کاسه غذای من<br /> یا کم است اشتهای من<br /> سهم در نظر گرفته عشق اگر برای من به دیگری دهید<br /> من گرسنه نیستم<br /> آن که دیگ بسته بر شکم گرسنه است<br /> معده حجیم<br /> یعنی آسیای او<br /> کیسه بزرگ و ارتجاعی عجیب اشتهای او<br /> دیگ بادکرده غذای او<br /> سهم صدهزار بلکه چند صد هزار عاشق گرسنه را<br /> می کند طلب<br /> می کشد همیشه انتظار<br /> انتظار گفتم انتظار!<br /> انتظار این شکم درشت ها<br /> این گروه نابکار<br /> از ظهور و از حضور آن بزرگ نازنین چنین<br /> حکایتی است:<br /> فکر می کنند او ستاره غذاست<br /> یا کفیل اشتهاست<br /> این شکم درشت های زن پرست و تن پرست<br /> این پلشت های اهرمن پرست<br /> عاشقان! ز دور دست هم<br /> دستکی بر آتشک نداشته اند<br /> بلکه بر هلاک ما ز پشت سر<br /> دشنه بوده اند<br /> چون حرامیان به خون ما<br /> تشنه بوده اند<br /> من شنیده ام به گوش خویش بارها و بارها<br /> از زبان این الاغ ها و طوطیان کوک کرده در فرنگ و<br /> در فرارگاه غرب<br /> این سه جمله پلشت را:<br /> آب تان نبود<br /> نان تان نبود<br /> انقلاب تان دگر چه بود؟<br /> گر چه در جوابشان شکفته ام چو لاله ها و<br /> گفته ام، باز هم پیاله ها<br /> ساقی سوالتان کجاست؟<br /> حالتان چه می کند؟<br /> روزتان به خیر و خواب نیم روزتان<br /> باز هم که شاد خورده اید<br /> باد و باده را زیاد خورده اید<br /> مهر اتحاد هم که خورده اید<br /> آی زخم های آب دیده باورم چه می کنید؟<br /> دود و دم در این میان چه می کند؟<br /> باد و باده خورده اید و باد کرده اید و خواب باد دیده اید<br /> راه نو گناه نو<br /> چاه نو مبارک است<br /> اشتباه نو مبارک است<br /> راستی کلاه نو مبارک است<br /> گرچه اندکی گشاد می زند<br /> داد می زند که تازه است<br /> هر چه هست بهتر از قراضه است! ای گرازها<br /> باز هم به من بگو چرا<br /> جانماز آب می کشی؟<br /> تا گراز هست و بی نماز<br /> پاک نیست جانمازها<br /> این بهار بهمنی، برای عاشقان خجسته باد<br /> انفجار نور و روشنی خجسته باد<br /> &nbsp;</p> قادر طهماسبی (فرید) Mon, 30 Jan 2017 20:50:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:3601 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/3600/آدمی-که-کوچک-است-در-میانتان-مباد#Comments 0 https://ayateghamzeh.ir/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/RssComments.aspx?TabID=88&ModuleID=409&ArticleID=3600 https://ayateghamzeh.ir:443/DesktopModules/DnnForge%20-%20NewsArticles/Tracking/Trackback.aspx?ArticleID=3600&PortalID=0&TabID=88 https://ayateghamzeh.ir/Poem/ID/3600/آدمی-که-کوچک-است-در-میانتان-مباد آی عاشقان!<br /> آی همگنان آس و پاس من!<br /> آی شاهدان بازگشت بی هراس من به ایستگاه اولین!<br /> اولین حضور آدمی در قرارگاه خلقت پدیده ها<br /> در بهارخانه طلوع اولین گل وجود<br /> با پری بهانه ای عجیب و رازناک<br /> آی عاشقان!<br /> آدمی که کوچک است در میانتان مباد<br /> رازی از حقیقتی بزرگ پیش ماست<br /> آدمی که کوچک است<br /> عقل او بزرگ نیست<br /> عشق او بزرگ نیست<br /> درد او بزرگ نیست<br /> آرزوی او بزرگ نیست<br /> باری اندک است سهم او ز درک و معرفت<br /> فهم او ضعیف و جهل او قوی است<br /> دیدگاه او عاشقانه نیست<br /> عادلانه نیست<br /> آدمی که کوچک است<br /> راز عشق را نمی توان در کتاب ذهن او نگاشت<br /> آدمی که کوچک است<br /> جای سیب، هندوانه می خورد<br /> باید اسم عشق را جوید و آب در دهان او گذاشت<br /> سیب خورد و داغ بر زبان او نهاد<br /> کافی است این اشاره ها<br /> تو آخر کتاب را بخوان<br /> <br /> قادر طهماسبی (فرید) Wed, 05 Sep 2012 11:07:00 GMT f1397696-738c-4295-afcd-943feb885714:3600